اثربخشی آموزش مثبت اندیشی بر کاهش اضطراب امتحان و ارتقاء خودکارآمدی و رضایت از مدرسه در دانش آموزان شهرستان سیب و سوران

تحقیق حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مثبت اندیشی بر اضطراب امتحان ، خودکارآمدی و رضایت از مدرسه دانش آموزان شهرستان سیب و سوران انجام شد.پژوهش از حیث هدف، جزو مطالعات کاربردی و از نظر شیوه، یک مطالعه نیمه تجربی طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه دانش آموزان شهرستان سیب و سوران در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود.نمونه این پژوهش شامل ۴۰ نفر از جامعه می باشد. برای انتخاب نمونه ابتدا از بین شش مدرسه شهرستان ، به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای دو مرحله ای ابتدا یک مدرسه و سپس یک کلاس به صورت تصادفی انتخاب شد. از بین افراد به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۲۰ نفر و در گروه کنترل ۲۰ نفر قرار داده شدند. ابزار اندازه گیری سه پرسشنامه اضطراب امتحان تحصیلی بلوم(۲۰۱۴)،پرسشنامه توسط شافلی و همکاران در سال (۲۰۰۲) ، پرسشنامه احساس تعلق به مدرسه (SSCS) بری، بتی و وات(۲۰۰۴)و همچنین جت آموزش مثبت اندیشی به عنوان مداخله از پکیج آموزش مثبت اندیشی سیلیگمن(۲۰۱۴) استفاده شد. جهت برآورد ضریب پایایی پرسشنامه از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که ضریب آلفا برای پرسشنامه ها به ترتیب ۸۰/۰ ،۰/۷۸ و۸۸/۰ به دست آمد.پس از تدوین فرضیات تحقیق،جهت تحلیل داده های تحقیق که توسط نرم افزار SPSS۲۶ انجام پذیرفت، ابتدا به بررسی توصیفی داده های تحقیق پرداخته شد و ضمن بررسی فرض نرمالیتی توزیع متغیرها از طریق آزمون کلموگروف-اسمیرنوف، با استفاده از ازمون های تحلیل کواریانس یک و چندمتغیره به آزمون فرضیات تحقیق پرداخته شد.

کلیدواژه ها:

آموزش مثبت اندیشی ، اضطراب امتحان ، خودکارآمدی ، رضایت از مدرسه.