هوش مصنوعی در نقش دستیار معلم: تحلیل نظام مند کارکردهای آموزشی و چارچوب ادغام مسئولانه در نظام یادگیری

این پژوهش به تحلیل ابعاد و کارکردهای هوش مصنوعی در نظام آموزشی، با تمرکز ویژه بر نقش آن به عنوان دستیار معلم، می پردازد. هدف اصلی بررسی چگونگی بهره گیری از ظرفیت های هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان و بهبود عملکرد آموزشی معلمان است. پژوهش حاضر با رویکرد مرور نظام مند ادبیات کیفی، مطالعات موجود را در چهار حوزه اصلی تحلیل کرده است: شخصی سازی محتوا از طریق سیستم های تطبیقی، بهینه سازی فرایند ارزیابی شامل تصحیح خودکار و بازخورد آنی، بهبود مدیریت کلاس درس، و توسعه حرفه ای معلمان.یافته ها نشان می دهد هوش مصنوعی فراتر از یک ابزار فناورانه، به مثابه یک سیستم شناختی-اجرایی عمل کرده و از طریق خودکارسازی وظایف تکراری، تحلیل داده های یادگیری و پشتیبانی تصمیم گیری آموزشی، کارایی و اثربخشی معلم را افزایش می دهد. تعامل هم افزا میان معلم و هوش مصنوعی، زمینه ساز رشد مهارت های فراشناختی، تقویت یادگیری خودراهبر، و تحول در طراحی آموزشی است. بااین حال، اثربخشی ادغام هوش مصنوعی مستلزم توجه به ملاحظات اخلاقی، شفافیت الگوریتمی و توسعه شایستگی های دیجیتال معلمان است.در نهایت، این پژوهش با تکیه بر شواهد کیفی، چارچوبی مفهومی برای ادغام مسئولانه هوش مصنوعی در فرایندهای آموزشی ارائه می دهد؛ چارچوبی که بر تعامل انسان محور، عدالت آموزشی و پایداری یادگیری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، دستیار معلم ، آموزش هوشمند ، شخصی سازی یادگیری ، ارزیابی خودکار ، توسعه حرفه ای معلم ، اخلاق در آموزش دیجیتال