تحلیل جایگاه معلم در آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی با تاکید بر انسانیت و اخلاق آموزشی

گسترش فناوری های هوش مصنوعی در آموزش، با وجود مزایایی چون شخصی سازی محتوا و کارایی عملیاتی، پرسش های جدی درباره ی آینده ی نقش معلم و حفظ جوهره ی انسانی فرآیند یادگیری ایجاد کرده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی به واکاوی این تحول پرداخته و استدلال می کند که هوش مصنوعی، حذف کننده معلم نیست، بلکه تقویت کننده و بازتعریف کننده نقش اوست. یافته ها حاکی از آن است که در زیست بوم جدید آموزشی، معلم از مرجع انحصاری دانش به سوی نقشی چندوجهی شامل مربی راهبردمند، طراح تجربه های یادگیری معنادار، مشاوره دهنده ی عاطفی-اجتماعی، و نگهبان اخلاق و حکمت در کاربرد فناوری تکامل می یابد. در این میان، تاکید بر ارتباط انسانی، پرورش تفکر نقاد و خلاق، و توجه به ملاحظات اخلاقی (از حریم خصوصی داده ها تا عدالت در دسترسی) به عنوان ارکان غیرقابل جایگزینی توسط ماشین، اهمیتی بنیادین می یابد. آینده ی اثربخش آموزش در هم افزایی هوشمندانه بین قابلیت های محاسباتی هوش مصنوعی و قابلیت های انسانی معلم نهفته است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، تحول نقش معلم ، اخلاق آموزشی ، انسان محوری ، فناوری های آموزشی ، یادگیری شخصی شده