نقش نگرش مثبت آموزگار در موفقیت تحصیلی دانش آموزان استثنایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع نقش نگرش مثبت آموزگاران بر موفقیت تحصیلی دانش آموزان استثنایی انجام شده است. آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه (استثنایی) نیازمند مجموعه ای از مهارت ها، دانش تخصصی و مهم تر از همه، نگرشی متعالی و مثبت از سوی معلمان است. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با مرور نظام مند ادبیات نظری و تجربی، به تبیین ابعاد مختلف این تاثیر می پردازد. یافته ها نشان می دهند که نگرش مثبت آموزگار (شامل باورهای کارآمدی، انتظارات بالا، همدلی و پذیرش) به طور معناداری با افزایش انگیزش درونی، تقویت عزت نفس، بهبود سازگاری اجتماعی و در نهایت ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان استثنایی مرتبط است. این نگرش به عنوان یک متغیر واسطه ای حیاتی عمل کرده و محیط یادگیری را از یک فضای صرفا آموزشی به یک محیط حمایتی و رشددهنده تبدیل می کند. همچنین، عوامل موثر بر شکل گیری این نگرش، از جمله آموزش های ضمن خدمت، حمایت سازمانی و خودکارآمدی حرفه ای مورد بحث قرار گرفته اند. نتایج این پژوهش، بر ضرورت توجه سیاست گذاران و مدیران آموزشی به مقوله نگرش سنجی و توانمندسازی نگرشی معلمان استثنایی جهت دستیابی به اهداف تعلیم و تربیت فراگیر تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

نگرش مثبت معلم ، دانش آموزان استثنایی ، موفقیت تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، آموزش ویژه.