بررسی نقش شایستگی فناورانه معلمان در ارتقای کیفیت آموزش و پرورش

این پژوهش با هدف تبیین مفهوم شایستگی های فناورانه معلمان و بررسی نقش آن در ارتقای کیفیت آموزش و پرورش در عصر فناوری انجام شده است. گسترش شتابان فناوری های دیجیتال، ساختارهای سنتی آموزش را دستخوش تغییر کرده و انتظارات جدیدی از نظام های آموزشی، مدارس و به ویژه معلمان پدید آورده است. در این میان، معلم به عنوان عنصر محوری فرایند یاددهی یادگیری، نقشی تعیین کننده در بهره گیری موثر، آگاهانه و هدفمند از فناوری دارد. روش پژوهش از نوع مروری و با رویکرد تحلیل محتوای کیفی است و در آن، مطالعات علمی معتبر داخلی و خارجی مرتبط با شایستگی های فناورانه معلمان بررسی و تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که وضعیت موجود شایستگی های فناورانه معلمان در بسیاری از نظام های آموزشی مطلوب نیست و استفاده از فناوری اغلب سطحی، ابزاری و فاقد پیوند عمیق با اهداف یادگیری است. همچنین عواملی چون نگرش معلمان، آموزش های ضمن خدمت، حمایت سازمانی و شرایط فرهنگی اجتماعی در توسعه این شایستگی ها نقش اساسی دارند. در مجموع، نتایج پژوهش بر ضرورت برنامه ریزی نظام مند، مستمر و مبتنی بر نیازهای واقعی معلمان برای توانمندسازی فناورانه آنان تاکید می کند. نتایج حاصل نشان می دهد که توانمندسازی فناورانه معلمان باید به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از توسعه حرفه ای آنان در نظر گرفته شود و از طریق رویکردهای عملی، مشارکتی و مبتنی بر تجربه های واقعی آموزشی دنبال گردد. توجه به شایستگی های فناورانه معلمان می تواند زمینه ساز ارتقای کیفیت یاددهی یادگیری، افزایش انگیزش و مشارکت فعال دانش آموزان و تحقق اهداف آموزش و پرورش در عصر فناوری باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، فناوری ، عصر فناورری ، شایستگی فناورانه