نقش هوش مصنوعی در توانمندسازی دانش آموزان در مهارت های پژوهش و کاوشگری

در عصری که پژوهش و کاوشگری، قلب یادگیری عمیق محسوب می شود، هوش مصنوعی به عنوان تسهیل گری قدرتمند، پتانسیل دگرگون سازی این فرآیند را دارد. هوش مصنوعی می تواند با شخصی سازی مسیر پژوهش، دسترسی به منابع مناسب و سطح بندی شده را بر اساس نیاز و سواد هر دانش آموز فراهم کند. ابزارهایی مانند دستیاران هوشمند پژوهشی به شکل گیری و اصلاح سوال تحقیق، پیشنهاد روش شناسی و حتی تحلیل اولیه داده ها کمک می کنند. همچنین، پلتفرم های مبتنی بر هوش مصنوعی، امکان شبیه سازی آزمایش ها و کاوش در سناریوهای پیچیده را فراهم می سازند. با این حال، چالش اصلی اطمینان از این است که هوش مصنوعی، جایگزین تفکر انتقادی و خلاقیت دانش آموز نشود، بلکه به عنوان یک همکار هوشمند، عمق کاوش را افزایش دهد. برای تحقق این هدف، نقش معلم به عنوان راهنمای فرآیند و منتقد منابع و خروجی های هوش مصنوعی، حیاتی باقی می ماند. این فناوری باید برای پرورش پژوهشگرانی مستقل و مسئول به کار رود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مهارت پژوهش ، کاوشگری ، شخصی سازی ، تفکر انتقادی