نقش برنامه درسی در پرورش شایستگی های قرن بیست ویکم در فراگیران

برنامه درسی به عنوان هسته اصلی نظام تعلیم و تربیت، نقشی تعیین کننده در کیفیت یادگیری و پرورش توانمندی های فردی و اجتماعی فراگیران ایفا می کند. تحولات شتابان علمی، فناوری و اجتماعی قرن بیست ویکم، ضرورت بازاندیشی در ماهیت، اهداف و کارکردهای برنامه درسی را بیش از پیش آشکار ساخته است. هدف این مقاله، تبیین مفهوم برنامه درسی، انواع آن و بررسی نقش برنامه درسی در پرورش شایستگی های قرن بیست ویکم است. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و به روش مروری تحلیلی انجام شده و داده ها از طریق مطالعه کتاب ها، مقالات علمی و اسناد معتبر آموزشی گردآوری و تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که برنامه درسی سنتی، که بر انتقال محتوا و ارزشیابی حافظه محور تاکید دارد، توان پاسخ گویی به نیازهای پیچیده دنیای امروز را ندارد. در مقابل، برنامه درسی شایستگی محور، یادگیرنده محور و مسئله محور می تواند زمینه پرورش مهارت هایی نظیر تفکر انتقادی، خلاقیت، حل مسئله، همکاری، ارتباط موثر و سواد رسانه ای را فراهم سازد. همچنین نتایج بر ضرورت هم سویی اهداف، محتوا، روش های تدریس و ارزشیابی، توانمندسازی معلمان، توجه به برنامه درسی پنهان و بومی سازی برنامه درسی تاکید دارد. در مجموع، تحول برنامه درسی شرط اساسی تربیت انسان های آگاه، توانمند و مسئول برای مواجهه موثر با چالش های قرن بیست ویکم است.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، برنامه درسی ، شایستگی ها ، قرن بیست و یک ، فراگیران