طراحی و تبیین مدل نقش میانجی هوش هیجانی در رابطه بین سبک های یادگیری و خلاقیت ریاضی دانش آموزان دوره ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی هوش هیجانی در رابطه بین سبک های یادگیری و خلاقیت ریاضی دانش آموزان دوره ابتدایی بود. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان سقز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۳۵۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های سبک های یادگیری واز، هوش هیجانی بار-ون و آزمون خلاقیت ریاضی استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل گردیدند. یافته ها نشان داد که سبک های یادگیری و هوش هیجانی تاثیر مثبت و معناداری بر خلاقیت ریاضی دارند. همچنین نتایج حاصل از مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که هوش هیجانی نقش میانجی جزئی و معناداری در رابطه بین سبک های یادگیری و خلاقیت ریاضی ایفا می کند. بر این اساس، پیشنهاد می شود برنامه ریزان آموزشی با تمرکز بر تقویت مهارت های هیجانی و تنوع در روش های تدریس متناسب با سبک های یادگیری، گامی موثر در ارتقای خلاقیت ریاضی دانش آموزان بردارند.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، هوش هیجانی ، خلاقیت ریاضی