اثربخشی مداخلات مبتنی بر هوش مصنویتی بر کاهش فرسودگی تحصیلی دانش آموزان و استرس معلمان

در سال های اخیر، نظام های آموزشی در سراسر جهان با چالش های فزاینده ای مواجه شده اند که از جمله برجسته ترین آن ها می توان به پدیده ی فرسودگی تحصیلی در دانش آموزان و استرس شغلی معلمان اشاره کرد. فرسودگی تحصیلی که با احساس خستگی عاطفی، بدبینی آموزشی و کاهش احساس کارآمدی تحصیلی در دانش آموزان تظاهر می یابد، نه تنها بر عملکرد تحصیلی آن ها تاثیر منفی می گذارد، بلکه سلامت روان و رضایت از زندگی آنان را نیز تهدید می کند. از سوی دیگر، معلمان تحت فشار عوامل متعددی از جمله حجم کاری زیاد، انتظارات بالای جامعه، چالش های مدیریت کلاس و الزامات اداری، سطح بالایی از استرس را تجربه می کنند که این امر می تواند به فرسودگی شغلی، کاهش کیفیت تدریس و در نهایت تاثیر منفی بر فضای یادگیری بینجامد. این دو پدیده ی به هم پیوسته، چرخه ای معیوب ایجاد می کنند که بهره وری و شادی را از محیط مدرسه می زداید. در این میان، ظهور فناوری های نوین از جمله هوش مصنوعی، نویدبخش ارائه ی راه حل های مبتکرانه و شخصی سازی شده است. هوش مصنوعی با قابلیت های تحلیلی و پیش بینانه ی منحصر به فرد خود، پتانسیل بالایی برای طراحی مداخلات هدفمند دارد. این مداخلات می توانند در قالب سیستم های پشتیبان آموزشی تطبیقی برای کاهش فشار و یکنواختی یادگیری بر دانش آموزان، ابزارهای تشخیص زودهنگام نشانه های فرسودگی و استرس، و همچنین ارائه ی بازخوردهای فوری و برنامه های آموزشی شخصی سازی شده برای معلمان و دانش آموزان متجلی شوند. بنابراین، بررسی اثربخشی این مداخلات نوظهور از منظر علمی، ضرورتی انکارناپذیر است. این مقاله در پی آن است تا با مرور نظام مند شواهد تجربی و تحلیل مطالعات موجود، به این پرسش کلیدی پاسخ دهد که مداخلات مبتنی بر هوش مصنوعی تا چه اندازه در کاهش مولفه های فرسودگی تحصیلی دانش آموزان و کاهش سطح استرس معلمان اثربخش بوده اند. یافته های این تحقیق می تواند چارچوبی برای سیاست گذاران آموزشی، طراحان فناوری و متخصصان روانشناسی تربیتی فراهم آورد تا با بهره گیری از قابلیت های هوش مصنوعی، گام های موثری در جهت ارتقای سلامت روان و بهره وری در محیط های آموزشی بردارند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فرسودگی تحصیلی ، استرس معلمان ، مداخلات آموزشی ، سلامت روان مدرسه