تغییر رویکردهای آموزشی با ظهور هوش مصنوعی

ورود هوش مصنوعی به عرصه های مختلف زندگی بشر، به ویژه در نظام های آموزشی، تحولاتی بنیادین ایجاد کرده است که نیازمند بازنگری و بازتعریف مفاهیم سنتی آموزش است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و توصیفی، به بررسی چگونگی تغییر ماهیت آموزش، نقش معلم و دانش آموز، و روش های یاددهی-یادگیری در عصر هوش مصنوعی می پردازد. هدف این پژوهش واکاوی فرصت ها و تهدیدهای ناشی از ادغام هوش مصنوعی در آموزش و ارائه چشم اندازی نوین برای آینده یادگیری است. نتایج نشان می دهد که آموزش در عصر جدید از انتقال یک طرفه اطلاعات به سمت تعامل، شخصی سازی و توسعه مهارت های شناختی فرارتر حرکت کرده است. هوش مصنوعی با قابلیت های پردازش داده های عظیم و ارائه بازخوردهای فوری، امکان یادگیری تطبیقی پذیر و هوشمند را فراهم آورده، اما در عین حال چالش هایی نظیر کاهش تعاملات انسانی، نابرابری دیجیتال و مسائل اخلاقی را نیز به همراه داشته است. در نهایت، مقاله پیشنهاد می کند که برای بهره برداری حداکثری از این فناوری، باید ساختارهای آموزشی بر اساس سواد دیجیتال و اخلاق حرفه ای بازطراحی شوند تا انسان همچنان محوریت فرآیند تربیتی را حفظ کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، بازتعریف آموزش ، یادگیری هوشمند ، شخصی سازی آموزش ، نقش معلم ، اخلاق در فناوری