کسب یادگیری عمیق و معنادار در دوران هوش مصنوعی

ظهور هوش مصنوعی به عنوان یکی از تحول آفرین ترین فناوری های قرن بیست و یکم، پارادایم های سنتی آموزش و یادگیری را به چالش کشیده و فرصت ها و تهدیدهای جدیدی را برای تحقق یادگیری معنادار ایجاد کرده است. یادگیری معنادار که بر درک عمیق، ارتباط مفاهیم با زندگی واقعی و ساخت دانش پایدار تاکید دارد، در عصر حاضر نیازمند بازنگری در روش های آموزشی به دلیل دسترسی آسان به اطلاعات است. این مقاله به بررسی نقش هوش مصنوعی در تسهیل یا مانع شدن یادگیری معنادار می پردازد. با بررسی ابزارهایی مانند سیستم های تطبیقی، دستیاران هوشمند و محیط های یادگیری غوطه ور، نشان داده می شود که چگونه هوش مصنوعی می تواند شخصی سازی و انگیزه را افزایش دهد. در مقابل، مخاطراتی مانند وابستگی شناختی، سوگیری الگوریتمی و کاهش نقش فعال دانش آموز در فرآیند ساخت دانش نیز مورد تحلیل قرار می گیرد. در نهایت، با ارائه پیشنهاداتی برای تحقیقات آینده، چارچوبی برای استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی جهت ارتقای یادگیری عمیق و معنادار در نظام های آموزشی ترسیم می شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری معنادار ، هوش مصنوعی ، شخصی سازی آموزش ، یادگیری عمیق ، ساخت گرایی ، اخلاق در آموزش