تندرستی روانی دانش آموزان در محیط های آموزش دیجیتال

با گسترش روزافزون فناوری های دیجیتال و نفوذ آن در تمامی ابعاد زندگی، آموزش دیجیتال به عنوان یک واقعیت اجتناب ناپذیر در نظام های آموزشی جهان و ایران مطرح شده است. اگرچه این تحول فرصت های بی نظیری برای دسترسی به اطلاعات و انعطاف پذیری یادگیری فراهم کرده است، اما نگرانی های جدی در مورد تاثیر آن بر سلامت روان دانش آموزان وجود دارد. این مقاله به بررسی جامع ابعاد مختلف سلامت روان در بستر آموزش دیجیتال می پردازد و چالش هایی مانند اضطراب فناوری، اعتیاد به اینترنت، انزوا اجتماعی و اختلالات خواب را مورد تحلیل قرار می دهد. با تاکید بر نقش مداخلات مدرسه، خانواده و سیاست گذاران، نشان داده می شود که چگونه می توان با طراحی محیط های یادگیری دیجیتال مسئولانه، از مخاطرات روان شناختی کاست و تاب آوری دانش آموزان را افزایش داد. همچنین، فرصت هایی مانند دسترسی به خدمات روان شناسی آنلاین و کاهش فشارهای کلاسی سنتی نیز مورد بحث قرار می گیرند. در نهایت، با ارائه پیشنهاداتی برای تحقیقات آینده، چارچوبی برای تضمین سلامت روان در عصر دیجیتال ترسیم می شود تا تعادلی میان استفاده از فناوری و بهزیستی روان دانش آموزان برقرار گردد.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، آموزش دیجیتال ، دانش آموزان ، اعتیاد به اینترنت ، اضطراب فناوری ، تاب آوری دیجیتال