نقش تدریس مشارکتی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تدریس مشارکتی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان تکاب انجام شده است. با توجه به اهمیت دوره ابتدایی به عنوان زیربنای شکل گیری مهارت های شناختی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان، انتخاب روش های تدریس موثر در این مقطع از جایگاه ویژه ای برخوردار است. در سال های اخیر، روش تدریس مشارکتی به عنوان یکی از رویکردهای فعال یاددهی–یادگیری، مورد توجه پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی قرار گرفته است؛ با این حال، شواهد تجربی کافی درباره اثربخشی این روش در مدارس ابتدایی مناطق کمتر برخوردار، از جمله شهرستان تکاب، محدود است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه گواه است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مدارس ابتدایی شهرستان تکاب در سال تحصیلی مورد مطالعه بود که از میان آن ها، نمونه ای به روش در دسترس انتخاب و به دو گروه آزمایش و گواه تقسیم شدند. گروه آزمایش تحت آموزش با استفاده از روش تدریس مشارکتی قرار گرفت، در حالی که آموزش گروه گواه به شیوه متداول و سنتی انجام شد. ابزار گردآوری داده ها آزمون پیشرفت تحصیلی بود که روایی محتوایی آن توسط متخصصان علوم تربیتی تایید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ محاسبه شد. داده های پژوهش با بهره گیری از آمار توصیفی و آزمون های آماری استنباطی مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین میانگین نمرات پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دو گروه در مرحله پس آزمون تفاوت معناداری وجود دارد. این یافته ها بیانگر آن است که به کارگیری تدریس مشارکتی می تواند به طور موثری موجب افزایش یادگیری، مشارکت فعال و بهبود پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی شود. بر این اساس، پیشنهاد می شود معلمان و مدیران آموزشی در مدارس ابتدایی شهرستان تکاب، استفاده از روش های مشارکتی را به عنوان راهکاری کارآمد در فرایند آموزش مورد توجه قرار دهند.

کلیدواژه ها:

تدریس مشارکتی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، روش های تدریس فعال ، شهرستان تکاب