اثربخشی آموزش های خلاقانه بر پیشرفت و خودکارآمدی تحصیلی

در فرایند تدریس عوامل متعددی دخالت دارند. برخی از این عوامل در حین آموزش قابل کنترل هستند اما برخی دیگر عوامل کل یتری هستند که با برنامه های وسیع تری باید به کنترل آنها اقدام شود. این عوامل با تنوع زیادی در تحقیقات متعدد مورد بررسی قرار گرفته اند اما به طور کلی می توان آنها را در دو دسته کلی شامل عوامل فردی و محیطی طبقه بندی کرد:عوامل فردی: این دسته از عوامل به ویژگی ها و خصوصیات خود فراگیرنده اشاره دارد که در فرایند یادگیری وارد شده و بر عملکرد تحصیلی شخص تاثیر می گذارد. فرایند رشد دانش آموز، علایق، میزان انگیزش، بلوغ عاطفی، سوابق اجتماعی و تجارب گذشته از عواملی هستند که همواره در روش کار معلم در کلاس درس اثر می گذارند. تدریس معلم باید بر اساس نیاز، علاقه و تواناییهای ذهنی دانش آموزان تنظیم شود (شعبانی ۱۳۷۹). تحقیقات متعددی در زمینه این عوامل صورت گرفته است از جمله می توان به انگیزش (نیکوگفتار، ۱۳۸۷ ؛ ثمری) ، هوش هیجانی (حسینی طباطبایی، ۱۳۸۶ ، بروسارد ) ،کانون کنترل (حیدری، ۱۳۸۳ ؛ مهرافروز، ۱۳۸۱ ) خودپنداره۳ (حسینی، ۱۳۸۶نوربخش، ۱۳۸۳ )، نوروزگرایی ۷ (آتش روز، ۱۳۸۷ ) مدیریت استرس (خیر، ۱۳۸۳ ؛ سلطانی، ۱۳۸۶ ؛ مک کارتی، ۲۰۰۳ )، سلامت عمومی (نیکوگفتار، ۱۳۸۷ )، ابراز وجود (پاییزی، ۱۳۸۶ )، عزت نفس (نوربخش،۱۳۸۳) اشاره کرد.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، آموزش معلمان ، نگرش معلمان ، مهارت معلمان ، دانش آموزان ، خودکارآمدی تحصیلی