تحلیل تاثیر سبک های یادگیری مختلف بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان

در نظام آموزشی معاصر، توجه به تفاوت های فردی و شناختی دانش آموزان به عنوان ضرورتی اجتناب ناپذیر برای ارتقای کیفیت یادگیری شناخته می شود. هدف اصلی این مقاله، تحلیل و بررسی تاثیر سبک های یادگیری مختلف بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان و شناسایی راهکارهایی برای بهبود فرآیند آموزش از طریق تطبیق روش های تدریس با این سبک ها است. این مطالعه به شیوه مروری و با رویکرد کتابخانه ای انجام شده است. نتایج حاصل از بررسی منابع نشان داد که همخوانی میان سبک تدریس معلم و سبک یادگیری دانش آموز، تاثیر مستقیم و معناداری بر بهبود نمرات، افزایش تمرکز و کاهش اضطراب امتحان دارد. همچنین، استفاده از فناوری های آموزشی و ابزارهای چندرسانه ای به عنوان راهکاری کارآمد برای پوشش دادن تنوع سبک های یادگیری (بینایی، شنیداری، خواندنی-نوشتنی و جنبشی) شناسایی شد. علاوه بر این، یافته ها بر اهمیت خودآگاهی دانش آموزان نسبت به سبک یادگیری خود و کسب مهارت های «یادگیری چندوجهی» برای موفقیت پایدار تحصیلی تاکید کردند. در مجموع، این مقاله نشان می دهد که نادیده گرفتن سبک های یادگیری منجر به افت تحصیلی و بی انگیزگی می شود، در حالی که رویکردهای آموزشی منعطف و متناسب با نیازهای شناختی، بستر لازم برای شکوفایی استعدادها را فراهم می کند. بنابراین، اصلاح روش های تدریس معلمان و آموزش راهبردهای خودتنظیمی به دانش آموزان، برای دستیابی به اهداف عالیه نظام آموزشی و تربیت نسلی موفق، ضروری است.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، عملکرد تحصیلی ، روش تدریس ، تفاوت های فردی ، فناوری آموزشی ، خودآگاهی