بررسی تاثیر روش های یادگیری فعال بر بهبود کیفیت آموزش در مدارس

این مقاله به بررسی تاثیر روش های یادگیری فعال بر بهبود کیفیت آموزش در مدارس می پردازد. هدف اصلی مطالعه، شناسایی و تحلیل اثرات این روش ها بر انگیزه، مشارکت، مهارت های تفکر انتقادی و روابط اجتماعی دانش آموزان است. این مقاله به شیوه مروری و کتابخانه ای انجام شده است. ابتدا با شناسایی منابع معتبر و مرتبط در زمینه یادگیری فعال، مقالات علمی، کتاب ها و گزارش های تحقیقاتی جمع آوری و تحلیل شدند. نتایج به دست آمده نشان می دهد که یادگیری فعال به طور قابل توجهی بر انگیزه و مشارکت دانش آموزان تاثیر می گذارد. این روش ها به افزایش حس مالکیت دانش آموزان نسبت به یادگیری و تقویت مهارت های تفکر انتقادی و خلاقیت کمک می کنند. همچنین، یادگیری فعال به بهبود روابط اجتماعی و همکاری میان دانش آموزان منجر می شود، که این امر به ایجاد یک محیط یادگیری مثبت و حمایتی کمک می کند. و با توجه به چالش های موجود در نظام های آموزشی و نیاز به ارتقاء کیفیت یادگیری، استفاده از روش های یادگیری فعال به عنوان یک استراتژی کلیدی در بهبود کیفیت آموزش ضروری است. معلمان و مدیران آموزشی باید به توانمندسازی خود در زمینه این روش ها بپردازند و سیاست گذاران باید برنامه های آموزشی مناسبی را طراحی و اجرا کنند. به این ترتیب، می توان به نسل های آینده ای با توانایی های بالاتر و مهارت های اجتماعی و شناختی قوی تر دست یافت.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، کیفیت آموزش ، انگیزه ، تفکر انتقادی ، روابط اجتماعی.