بررسی تاثیر رفتار حمایتی معلم بر احساس تعلق دانش آموزان دوره ابتدایی به مدرسه

احساس تعلق به مدرسه یکی از سازه های کلیدی در موفقیت تحصیلی، بهزیستی روان شناختی و ماندگاری دانش آموزان در مسیر آموزش رسمی است (Goodenow, ۱۹۹۳). در سال های اخیر، توجه پژوهشگران به نقش تعاملات روزمره معلم با دانش آموزان به عنوان منبعی مهم برای شکل گیری این احساس افزایش یافته است (Wentzel, ۲۰۱۰). پژوهش حاضر با هدف تبیین و بررسی تاثیر رفتار حمایتی معلم بر احساس تعلق دانش آموزان ابتدایی به مدرسه تدوین شده است. رفتار حمایتی معلم شامل حمایت عاطفی، حمایت آموزشی و حمایت رابطه ای تعریف می شود که هر یک می تواند ادراک دانش آموز از پذیرش، ارزشمندی و امنیت روانی در مدرسه را تقویت کند (Pianta, Hamre, & Allen, ۲۰۱۲). شواهد نشان می دهد دانش آموزانی که معلمان خود را حمایتگر ادراک می کنند، انگیزش درونی بالاتری داشته و مشارکت تحصیلی بیشتری نشان می دهند (Ryan & Deci, ۲۰۰۰). همچنین کیفیت رابطه معلم–دانش آموز با شاخص های سازگاری مدرسه ای و کاهش رفتارهای مسئله ساز مرتبط است (Roorda et al., ۲۰۱۱). در این مقاله با مرور نظام مند ادبیات پژوهش، سازوکارهای اثرگذاری رفتار حمایتی معلم بر احساس تعلق تبیین و الگوی مفهومی پیشنهادی ارائه می شود. نتایج این بررسی می تواند برای معلمان ابتدایی، مدیران مدارس و سیاست گذاران آموزشی در جهت بهبود اقلیم عاطفی کلاس درس راهگشا باشد.

کلیدواژه ها:

رفتار حمایتی معلم ، احساس تعلق به مدرسه ، رابطه معلم–دانش آموز ، دوره ابتدایی ، اقلیم کلاس