نقش رسانه های اجتماعی در تغییر زبان نوشتاری جوانان

هدف این مقاله مروری نظام مند، تحلیل سازوکارهای تاثیر رسانه های اجتماعی (مانند تلگرام، اینستاگرام و توییتر) بر دگرگونی های ساختاری و کارکردی زبان نوشتاری کاربران جوان است. رسانه های اجتماعی در دهه اخیر به محیط غالب تعاملات کلامی جوانان تبدیل شده اند که این امر، نوعی از «نوشتار شبکه ای» (Net-Speak) را شکل داده است (جونز، ۲۰۲۱). تحلیل ها نشان می دهد که این تغییرات، عمدتا بر سه محور اصلی متمرکز هستند: ۱) اقتصاد زبانی و کوتاه سازی (مانند استفاده از اعداد یا علامت ها برای نمایش واژه ها)، ۲) گفتارنویسی (تبدیل زبان شفاهی و محاوره ای به زبان نوشتاری بدون رعایت قواعد استاندارد فارسی معیار)، و ۳) پیچیدگی های چندوجهی (Multimodality)، که در آن نوشتار با ایموجی، گیف و محتوای دیداری در هم آمیخته می شود (کریمی و همکاران، ۱۳۹۹). یافته های پژوهش های مختلف حاکی از آن است که این تغییرات، در حالی که باعث ایجاد یک سبک ارتباطی پویاتر و کارآمدتر (از نظر سرعت) می شوند، تهدیدی برای یکپارچگی و استاندارد بودن زبان در زمینه های رسمی و آکادمیک محسوب می گردند. نتیجه گیری این است که زبان نوشتاری جوانان در حال حرکت به سمت یک هویت دوگانه است که در آن مرزهای میان زبان رسمی و غیررسمی، آگاهانه مخدوش می شود (اسمیت و چو، ۲۰۲۳). این پژوهش بر لزوم تفکیک قائل شدن میان سبک زبانی و نقص زبانی در آموزش تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

: رسانه های اجتماعی ، زبان نوشتاری ، تغییرات زبانی ، جوانان ، نوشتار شبکه ای ، فارسی معیار ، گفتارنویسی ، اقتصاد زبانی.