تحلیل اثر ایجاد فضای امن روانی بر مشارکت دانش آموزان کم رو

هدف از پژوهش حاضر تحلیل اثر ایجاد فضای امن روانی بر مشارکت دانش آموزان کم رو در محیط های آموزشی است. کم رویی به عنوان یکی از ویژگی های پایدار شخصیتی، می تواند مانعی جدی بر سر راه تعاملات آموزشی، ارتباطات اجتماعی و یادگیری موثر دانش آموزان باشد. از سوی دیگر، ایجاد فضای امن روانی در کلاس درس، از مهم ترین مولفه هایی است که می تواند زمینه ساز کاهش اضطراب اجتماعی و افزایش احساس تعلق و مشارکت گردد. این پژوهش بر مبنای رویکرد روان شناسی تربیتی، با هدف بررسی ارتباط میان میزان امنیت روانی ادراک شده در کلاس و سطح مشارکت کلاسی دانش آموزان کم رو انجام شده است. در چارچوب نظری تحقیق، از دیدگاه های بندورا در زمینه یادگیری اجتماعی، نظریه باومایستر درباره تعلق و پذیرش اجتماعی، و همچنین دیدگاه سلسله مراتبی مزلو در خصوص نیاز به امنیت استفاده شده است.