تاثیر دوره های آموزشی والدین، موفقیت تحصیلی، حمایت خانوادگی و ارتباطات اجتماعی بر یادگیری دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی اینکه چگونه دوره های آموزشی والدین، سطح موفقیت تحصیلی، میزان حمایت خانوادگی و شدت ارتباطات اجتماعی با یادگیری دانش آموزان رابطه دارند، انجام شد. مطالعه حاضر رویکردی مقطعی-همبستگی را در برمی گیرد و داده های gathered از نمونه ای گسترده شامل دانش آموزان پایه های دوم تا ششم دبستان در مناطق شهری و روستایی ایران گردآوری شد. ابزارهای اندازه گیری شامل سه پرسشنامه رسمی ارزیابی حضور والدین در فرآیند یادگیری، ارزیابی حمایت خانوادگی و شبکه ارتباطی اجتماعی بودند که با داده های مدرسه ای مرتبط با عملکرد تحصیلی تلفیق شدند تا نقش میانجی گری متغیرهای خانوادگی و اجتماعی در بهبود یادگیری بررسی شود. تحلیل های معادله ساختاری نشان داد که شرکت در دوره های آموزشی والدین به طور مستقیم و غیرمستقیم از طریق افزایش حمایت خانوادگی و تقویت ارتباطات اجتماعی بر بهبود نمرات تحصیلی اثر می گذارد. اثرات مسیرهای غیرمستقیم از طریق حمایت خانوادگی و همچنین از طریق ارتباطات اجتماعی معنی دار بود و مدل ارائه شده از لحاظ شاخص های سازگاری (CFI=.۹۵، TLI=.۹۳، RMSEA=.۰۵) قابل قبول است. نتایج همچنین نشان داد که متغیرهای جمعیت شناختی مانند سطح تحصیلی والدین و جنسیت می تواند چگونگی اثرگذاری این متغیرها را تغییر دهد. یافته های حاضر پیامدهای آموزشی و سیاستی مهمی برای مدارس، والدین و نهادهای اجتماعی دارد. افزون بر مزایا، محدودیت هایی مانند حجره های نمونه گیری و ابزارهای اندازه گیری خودگزارشی را باید در نظر گرفت. پیشنهاد می شود که دوره های آموزشی والدین با تجربه کارگاهی و بازخورد محور طراحی شوند و مشارکت خانواده ها را در سه سطح مدرسه-خانواده-جامعه تقویت کنند تا به یادگیری بیشتر و انگیزه بالاتر دانش آموزان منجر گردد.

کلیدواژه ها:

دوره های آموزشی والدین ، موفقیت تحصیلی ، حمایت خانوادگی و ارتباطات اجتماعی است.