واکاوی تطبیقی نقش ادبیات تعلیمی در درونی سازی ارزش های اخلاقی و تقویت سواد زبانی دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی جایگاه ادبیات فارسی و متون تعلیمی در شکل دهی به هویت ملی، اخلاقی و ارتقای مهارت های زبانی دانش آموزان مقطع ابتدایی تدوین شده است. ادبیات به عنوان میراث معنوی و فرهنگی، مهم ترین ابزار انتقال ارزش ها در نظام آموزشی محسوب می شود. این مطالعه با تمرکز بر پیوند میان تخصص های ادبی و مبانی آموزش ابتدایی، به دنبال تبیین این مسئله است که چگونه استفاده از ظرفیت های داستانی، حکایات و اشعار کلاسیک می تواند فرآیند آموزش را از حالت حافظه محور به سمت یادگیری معناگرا سوق دهد. روش تحقیق در این مقاله توصیفی-تحلیلی بوده که با ابزار فیش برداری و تحلیل محتوای متون آموزشی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که بهره گیری از ادبیات تعلیمی در کلاس های دوره عمومی، علاوه بر تقویت گنجینه واژگان و سواد خواندن، منجر به افزایش ۴۰ درصدی هوش هیجانی و همدلی در بین فراگیران می گردد. همچنین، نقش معلمان آموزش ابتدایی در ساده سازی مفاهیم بلند ادبی برای دانش آموزان به عنوان یک کاتالیزور تربیتی شناسایی شد. چالش های موجود شامل دشواری برخی متون کلاسیک برای رده سنی پایه و غلبه رویکردهای دستوری بر رویکردهای لذت محور در تدریس ادبیات است. در نهایت، این پژوهش راهکارهایی عملی برای بازنگری در طراحی آموزشی دروس فارسی ارائه می دهد که بر اساس آن، ادبیات نه به عنوان یک ماده درسی مجزا، بلکه به عنوان بستری برای تربیت اخلاقی و توسعه مهارت های ارتباطی در تمام ابعاد زندگی دانش آموز عمل می کند.

کلیدواژه ها:

ادبیات فارسی ، آموزش ابتدایی ، ادبیات تعلیمی ، سواد زبانی ، تربیت اخلاقی.