بررسی سازوکارهای روانشناختی ایجاد و تقویت تاب آوری تحصیلی در برابر شکست ها و موانع یادگیری در طول سال تحصیلی

این پژوهش با هدف شناسایی و تبیین سازوکارهای روانشناختی موثر در ایجاد و تقویت تاب آوری تحصیلی در دانش آموزان در مواجهه با شکست ها و موانع یادگیری در طول سال تحصیلی انجام شده است. تاب آوری تحصیلی به معنای توانایی دانش آموز برای حفظ انگیزه و عملکرد مطلوب در برابر چالش های تحصیلی و بازگشت از ناکامی ها است. با توجه به اهمیت این موضوع در موفقیت تحصیلی و سلامت روانی دانش آموزان، این مطالعه با روش کیفی و رویکرد مرور نظام مند و تحلیل مضمون، به بررسی و ترکیب یافته های نظری و تجربی در حوزه های روانشناسی مثبت، روانشناسی تربیتی و مدیریت آموزشی می پردازد. یافته های اولیه نشان می دهد که سازوکارهای روانشناختی موثر در سه سطح فردی (مانند خودکارآمدی تحصیلی، خوش بینی، تنظیم هیجان)، بین فردی (حمایت اجتماعی معلمان و همسالان) و سیستمی (نقش محیط آموزشی و برنامه ریزی آموزشی) قابل دسته بندی هستند. این مقاله با ارائه چارچوبی یکپارچه، بر تعامل پویای این عوامل تاکید کرده و راهکارهایی عملی را برای معلمان، مدیران آموزشی و برنامه ریزان به منظور طراحی مداخلات آموزشی-تربیتی برای تقویت تاب آوری تحصیلی در بافت مدرسه ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: تاب آوری تحصیلی ، شکست تحصیلی ، موانع یادگیری ، سازوکارهای روانشناختی ، خودکارآمدی ، حمایت اجتماعی ، محیط آموزشی ، روانشناسی مثبت.