تاثیر ارزشیابی فرایندمحور بر رضایت شغلی معلم با میانجی گری کیفیت تعامل کلاس

در سال های اخیر، توجه به کیفیت فرایندهای ارزشیابی آموزشی به عنوان یکی از ارکان اساسی بهبود نظام های یاددهی–یادگیری افزایش یافته است. ارزشیابی فرایندمحور با تمرکز بر بازخورد مستمر، مشارکت فعال یادگیرندگان و توجه به رشد تدریجی عملکرد، جایگزین مناسبی برای رویکردهای سنتی مبتنی بر آزمون های پایانی تلقی می شود. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر ارزشیابی فرایندمحور بر رضایت شغلی معلمان با در نظر گرفتن نقش میانجی کیفیت تعامل کلاس است. پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل معلمان دوره متوسطه بود که ۳۱۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه ارزشیابی فرایندمحور، پرسشنامه کیفیت تعامل کلاس و پرسشنامه رضایت شغلی معلمان بود که روایی صوری و محتوایی آن ها تایید و پایایی با ضریب آلفای کرونباخ مطلوب گزارش شد. نتایج نشان داد ارزشیابی فرایندمحور تاثیر مثبت و معناداری بر رضایت شغلی معلمان دارد و کیفیت تعامل کلاس نقش میانجی معناداری در این رابطه ایفا می کند. یافته ها حاکی از آن است که استفاده از ارزشیابی فرایندمحور با بهبود روابط معلم–دانش آموز، افزایش مشارکت و کاهش تنش های کلاسی، به ارتقای احساس کارآمدی و رضایت شغلی معلمان منجر می شود. بر این اساس، بازنگری در نظام های ارزشیابی آموزشی می تواند نقش مهمی در بهبود کیفیت حرفه ای زندگی معلمان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی فرایندمحور ، رضایت شغلی معلم ، تعامل کلاس ، کیفیت آموزشی