واکاوی پیوند میان متون ادبی، هویت تاریخی و معارف اسلامی در ساختار نظام آموزشی و نقش زبان عربی به عنوان کلید درک میراث فرهنگی در جهت تحول بنیادین مدارس.

پژوهش حاضر با هدف بررسی هم افزایی میان علوم انسانی، تاریخ تمدن و زبان عربی در فرآیند تعلیم و تربیت تدوین شده است. نظام آموزشی کارآمد نیازمند پیوندی عمیق میان هویت ملی و ریشه های مذهبی است که این امر از طریق بازخوانی متون ادبی و تحلیل وقایع تاریخی میسر می گردد. در این مقاله، نقش زبان عربی نه تنها به عنوان یک ماده درسی، بلکه به عنوان ابزاری استراتژیک برای فهم عمیق تر منابع اسلامی و متون کلاسیک فارسی مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که تلفیق نگاه تاریخی با رویکردهای ادبی می تواند منجر به تقویت خودباوری در دانش آموزان و درک بهتر جایگاه ایران در تمدن اسلامی شود. حضور معلمان رسمی و متخصصان آموزش و پرورش در این تیم پژوهشی، جنبه های اجرایی و کاربردی مفاهیم را در محیط کلاس درس تضمین کرده است. در نهایت، این نوشتار بر این نکته تاکید دارد که مدیریت یادگیری در مدارس باید به سمتی حرکت کند که دانش آموز ضمن کسب مهارت های زبانی، با هویت تاریخی و غنای ادبی خود آشتی کرده و از این میراث برای حل چالش های معاصر بهره گیرد..

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، تاریخ ایران اسلامی ، ادبیات فارسی ، زبان عربی ، هویت فرهنگی