داستان گویی در آموزش مفاهیم اخلاقی

آموزش مفاهیم اخلاقی از مسائل اساسی نظام تعلیم وتربیت معاصر به شمار می رود، زیرا انتقال صرف قواعد و هنجارها به صورت دستوری، لزوما به درونی سازی پایدار آن ها در نگرش و رفتار دانش آموزان منجر نمی شود. در این میان، رویکردهای فعال و خلاقانه، به ویژه داستان گویی، می توانند زمینه یادگیری عمیق و معنادار را فراهم سازند. داستان ها با برانگیختن همزمان ابعاد عاطفی و شناختی، بستر مناسبی برای فهم مفهومی ارزش های اخلاقی، تقویت همذات پنداری، و رشد مهارت های اجتماعی فراهم می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش داستان گویی در آموزش مفاهیم اخلاقی انجام شد. یافته ها نشان داد که این روش با افزایش انگیزه و علاقه یادگیرندگان، تقویت همدلی با شخصیت های داستان، و بهبود توانایی تصمیم گیری اخلاقی، نقش موثری در فرآیند یادگیری ایفا می کند. افزون بر این، داستان گویی با ایجاد فضای تعاملی و مشارکتی در کلاس درس، زمینه گفت وگو، تبادل نظر و تامل درباره موقعیت های اخلاقی را گسترش می دهد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که این رویکرد نه تنها در انتقال مفاهیم اخلاقی کارآمد است، بلکه به توسعه تفکر انتقادی، مهارت های اجتماعی و توانایی حل مسئله دانش آموزان نیز کمک می کند. بر این اساس، بهره گیری هدفمند از داستان گویی به عنوان رویکردی جامع و اثربخش در آموزش اخلاق، می تواند در شکل گیری ارزش ها و رفتارهای اخلاقی پایدار نقش تعیین کننده ای داشته باشد.

کلیدواژه ها:

داستان گویی ، آموزش اخلاق ، یادگیری فعال ، همذات پنداری ، تفکر انتقادی.