مقایسه نقش عزت نفس و خودکارآمدی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

چکیده پژوهش حاضر با هدف مقایسه نقش دو سازه روان شناختی مهم، یعنی عزت نفس و خودکارآمدی، در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شد. هدف اصلی، تعیین این موضوع بود که کدام یک از این دو متغیر، قدرت پیش بینی کنندگی بیشتری برای موفقیت تحصیلی دارد و آیا ترکیب آن ها مدل تبیین کننده قوی تری ارائه می دهد یا خیر،روش پژوهش حاضر از روش توصیفی-تحلیلی استفاده کرده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای و مشاهدات میدانی گردآوری شدهاند ، یافته ها نشان دادکه یافته های این پژوهش حاکی از آن است که اگرچه هر دو عامل عزت نفس (احساس کلی ارزشمندی) و خودکارآمدی (باور به توانایی انجام تکالیف خاص) در موفقیت تحصیلی دانش آموزان موثر هستند، اما نقش باورهای کارآمدی محور و مرتبط با تکلیف (خودکارآمدی) پررنگ تر از عزت نفس کلی است. این نتیجه بر اهمیت مداخلات آموزشی تاکید دارد که باید بر تقویت باور دانش آموزان نسبت به توانایی هایشان در مدیریت و اجرای تکالیف تحصیلی (مانند برنامه ریزی، یادگیری و امتحان دادن) متمرکز باشند، البته بدون غفلت از بستر کلی سلامت روان و عزت نفس. به نظر می رسد خودکارآمدی به عنوان یک عامل انگیزشی-عملیاتی، مسیر مستقیم تری به سمت عملکرد بهتر فراهم می کند. پیشنهاد می شود در برنامه های مشاوره ای و آموزشی مدارس، بر آموزش مهارت هایی که خودکارآمدی تحصیلی را ارتقا می دهند (مانند هدف گذاری، مدیریت زمان و حل مسئله) تاکید ویژه ای صورت گیرد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: خود کارآمدی ، عزت نفس ، دانش آموزان.