مقایسه نقش خودکارآمدی تحصیلی و هوش هیجانی در بر پیشرفت تحصیلی

چکیده این پژوهش با هدف مقایسه نقش پیش بین کنندگی دو متغیر روان شناختی مهم، یعنی خودکارآمدی تحصیلی و هوش هیجانی، در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شد. شناخت سهم نسبی این متغیرها می تواند به طراحی مداخلات آموزشی اثربخش تر بینجامد.روش پژوهش حاضر از روش توصیفی-تحلیلی استفاده کرده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای و مشاهدات میدانی گردآوری شدهاند ، یافته ها نشان میدهند که خودکارآمدی به طور مستقیم بر انتخاب اهداف، تلاش و پایداری در مواجهه با چالش های تحصیلی اثر می گذارد، در حالی که هوش هیجانی بیشتر به عنوان یک عامل تسهیل گر و زمینه ساز عمل می کند که از طریق مدیریت استرس و بهبود کیفیت روابط، محیطی مساعد برای یادگیری ایجاد می نماید. پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی مدرسه محور، ضمن توجه به پرورش هوش هیجانی، به طور ویژه بر تقویت باورهای کارآمدی دانش آموزان از طریق تجارب موفق، الگوسازی و بازخورد مثبت متمرکز شوند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: خودکارآمدی تحصیلی ، هوش هیجانی ، پیشرفت دانش آموزان.