آمادگی معلمان ایرانی برای ادغام هوش مصنوعی در فرآیند یاددهی-یادگیری: مطالعه ای پیمایشی درباره چالش ها، فرصت ها و راهبردهای توانمندسازی در نظام آموزش و پرورش ایران

در عصر تحول دیجیتال و گسترش روزافزون فناوری های نوین آموزشی، هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) به عنوان یکی از مهم ترین و تاثیرگذارترین ابزارهای قرن بیست و یکم، پتانسیل بی نظیری برای دگرگونی بنیادین در نظام های آموزشی سراسر جهان از جمله کشور ایران به همراه دارد که می تواند فرصت های بی سابقه ای را برای بهبود کیفیت یاددهی-یادگیری، شخصی سازی تجربیات آموزشی و ارتقای بهره وری معلمان فراهم آورد. هدف این پژوهش پیمایشی، بررسی میزان آمادگی، دانش، نگرش و مهارت های معلمان ایرانی در خصوص ادغام هوش مصنوعی در فرآیندهای یاددهی-یادگیری و شناسایی چالش های پیش روی آنان در این مسیر است که از طریق روش توصیفی-پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته در میان نمونه ای متشکل از ۳۸۵ نفر از معلمان مقاطع مختلف تحصیلی در شهرهای مختلف ایران انجام گرفت. یافته های پژوهش نشان می دهد که اگرچه نگرش کلی معلمان نسبت به کاربرد هوش مصنوعی مثبت است، اما سطح دانش فنی، مهارت های عملی و دسترسی به زیرساخت های لازم در سطح مطلوبی قرار ندارد و این امر ضرورت طراحی و اجرای برنامه های جامع توانمندسازی، تامین منابع و حمایت های نهادی را برای تسهیل فرآیند انتقال موفقیت آمیز به عصر آموزش هوشمند بیش از پیش آشکار می سازد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، آمادگی معلمان ، یاددهی-یادگیری ، آموزش دیجیتال ، توانمندسازی حرفه ای ، نظام آموزش و پرورش ایران