نقش معلم تربیت بدنی در ایجاد انگیزه ورزشی دانش آموزان

فعالیت بدنی منظم برای سلامت جسمی و روانی دانش آموزان حیاتی است، اما حفظ انگیزه برای مشارکت مستمر در این فعالیت ها، به ویژه در محیط مدرسه، یک چالش بزرگ محسوب می شود. این مقاله مروری به بررسی نقش محوری معلم تربیت بدنی در پرورش و تقویت انگیزه ورزشی دانش آموزان می پردازد. با تکیه بر نظریه های روانشناسی انگیزش، از جمله نظریه خودتعیین گری (SDT)، نظریه هدف گرایی (Achievement Goal Theory) و مدل انتظار–ارزش، این پژوهش به تحلیل شایستگی ها، رفتارها و راهبردهای عملیاتی معلمان در کلاس تربیت بدنی می پردازد. یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهد که سبک تدریس معلم، نوع بازخوردی که ارائه می دهد، ایجاد محیطی مبتنی بر عدالت آموزشی و ایفای نقش به عنوان یک الگوی رفتاری، عوامل تعیین کننده ای در میزان انگیزه درونی و بیرونی دانش آموزان برای مشارکت در فعالیت های بدنی هستند. مقاله حاضر ضمن بررسی چارچوب های نظری و پیشینه پژوهش های داخلی، راهکارهای عملیاتی موثری را برای تقویت انگیزه در دانش آموزان ارائه می دهد و چالش های موجود در این زمینه را مورد بحث قرار می دهد تا چارچوبی منسجم برای معلمان و سیاست گذاران آموزشی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

انگیزه ورزشی ، معلم تربیت بدنی ، خودتعیین گری ، هدف گرایی ، فعالیت بدنی دانش آموزان ، روانشناسی ورزش.