هوش مصنوعی و کاهش افت تحصیلی در مدارس ابتدایی

پدیده افت تحصیلی، یکی از چالش های مزمن و اساسی در نظام های آموزشی سراسر جهان، از جمله جمهوری اسلامی ایران، محسوب می شود که پیامدهای فردی، اجتماعی و اقتصادی گسترده ای به دنبال دارد. این پدیده نه تنها بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیر منفی می گذارد، بلکه منجر به کاهش اعتمادبه نفس، افزایش ترک تحصیل و هدررفت سرمایه های انسانی می شود. با پیشرفت های چشمگیر در حوزه هوش مصنوعی (AI) و یادگیری ماشین (ML)، فرصت های بی سابقه ای برای مداخله موثر و پیشگیرانه در مواجهه با این معضل فراهم آمده است. این مقاله علمی-پژوهشی با هدف بررسی نقش استراتژیک هوش مصنوعی در شناسایی زودهنگام، تحلیل علل ریشه ای و ارائه راهکارهای شخصی سازی شده برای کاهش افت تحصیلی تدوین شده است. ساختار مقاله شامل مرور مبانی نظری، تحلیل پیشینه های پژوهشی، طبقه بندی انواع افت تحصیلی و عوامل موثر، و سپس معرفی کاربردهای تحلیلی و عملی هوش مصنوعی (شامل سیستم های توصیه گر، تحلیل داده های آموزشی (LA)، و مدل های پیش بینی) است. در نهایت، یک مدل مفهومی پیشنهادی برای به کارگیری هوش مصنوعی در مدارس ارائه شده و چالش های فنی، اخلاقی و سیاست گذاری مرتبط با اجرای این فناوری در بستر آموزشی ایران مورد بحث قرار می گیرد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که رویکردهای مبتنی بر هوش مصنوعی پتانسیل بالایی برای تبدیل آموزش واکنشی به آموزش پیشگیرانه دارند، مشروط بر آنکه ملاحظات اخلاقی و زیرساختی به درستی مدیریت شوند.

کلیدواژه ها:

افت تحصیلی ، هوش مصنوعی ، یادگیری ماشین ، تحلیل داده های آموزشی ، شخصی سازی یادگیری ، نظام آموزشی.