نقش معلمان آموزش و پرورش در کاهش نابرابری های آموزشی با تاکید بر عدالت اجتماعی، یادگیری فراگیر، خلاقیت حرفه ای، انگیزش شغلی، فناوری های نوین و مشارکت خانواده، مدرسه و جامعه

نابرابری های آموزشی یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی در جوامع مختلف به شمار می آید که پیامدهای گسترده ای بر عدالت اجتماعی، توسعه انسانی و انسجام اجتماعی دارد. در این میان، معلمان به عنوان کنشگران اصلی فرایند تعلیم و تربیت، نقشی کلیدی در کاهش یا تشدید این نابرابری ها ایفا می کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش معلمان آموزش و پرورش در کاهش نابرابری های آموزشی با تاکید بر عدالت اجتماعی، یادگیری فراگیر، خلاقیت حرفه ای، انگیزش شغلی، بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی و تقویت مشارکت خانواده، مدرسه و جامعه است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و به شیوه مروری کتابخانه ای انجام شده و داده ها از طریق بررسی منابع علمی معتبر، مقالات پژوهشی، اسناد بالادستی آموزشی و گزارش های مرتبط گردآوری شده اند. نتایج پژوهش نشان می دهد که معلمان توانمند و برخوردار از انگیزش شغلی بالا می توانند با به کارگیری روش های نوین تدریس، توجه به تفاوت های فردی یادگیرندگان، استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی و تعامل موثر با خانواده و جامعه، نقش موثری در تحقق عدالت آموزشی و کاهش شکاف های آموزشی ایفا کنند. در پایان، راهکارهایی کاربردی برای ارتقای نقش معلمان در این زمینه ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

نابرابری آموزشی ، عدالت اجتماعی ، یادگیری فراگیر ، معلمان ، فناوری های نوین آموزشی ، مشارکت خانواده و جامعه