تاثیر حمایت هیجانی معلمان در کلاس های پرتنش بر سلامت روانی و انگیزش دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 32

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NHLECONF01_4824

تاریخ نمایه سازی: 19 بهمن 1404

چکیده مقاله:

کلاس های پرتنش آموزشی، به ویژه در محیط های تحصیلی که با چالش های رفتاری، افت توجه و اضطراب دانش آموزان همراه هستند، نیازمند توجه ویژه به جنبه های هیجانی و عاطفی تعاملات میان معلمان و دانش آموزان است. حمایت هیجانی معلمان به عنوان یکی از عوامل کلیدی در کاهش اضطراب، تقویت سلامت روانی و افزایش انگیزش تحصیلی دانش آموزان شناخته می شود. هدف این پژوهش تحلیلی-مروری، بررسی نقش حمایت هیجانی معلمان در کلاس های پرتنش و تاثیر آن بر سلامت روانی و انگیزش دانش آموزان بود. در این مقاله، مولفه های اصلی حمایت هیجانی شامل گرمی و صمیمیت، شنونده فعال بودن، و ارائه بازخورد دلگرم کننده مورد تحلیل قرار گرفتند. همچنین شاخص های سلامت روان مانند اضطراب و خودکارآمدی تحصیلی، و شاخص های انگیزش از جمله انگیزه درونی و مشارکت کلاسی بررسی شدند. نتایج نشان داد که حمایت هیجانی معلمان می تواند به کاهش تنش های موجود در کلاس، تقویت احساس امنیت روانی دانش آموزان و افزایش انگیزه یادگیری آن ها منجر شود. علاوه بر این، چالش هایی مانند مقاومت معلمان در پذیرش مهارت های عاطفی، کمبود منابع مدرسه و تفاوت های فردی دانش آموزان در پذیرش حمایت نیز به عنوان موانع جدی مطرح شدند. برای رفع این چالش ها، راهکارهایی از جمله برگزاری کارگاه های آموزشی در زمینه هوش هیجانی، تدوین دستورالعمل های ساده و کاربردی برای حمایت روزمره، و استفاده از ابزارهای ارزیابی آنلاین پیشنهاد شد. این پژوهش تاکید می کند که سرمایه گذاری در توسعه مهارت های هیجانی معلمان و طراحی برنامه های آموزشی پایدار می تواند بهبود قابل توجهی در سلامت روانی و انگیزش دانش آموزان ایجاد کند و کیفیت آموزش در کلاس های پرتنش را ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

زهرا داوودی فر

کارشناسی تاریخ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر

سمیه رستمی کیا

کارشناسی ارشد جغرافیای شهری، دانشگاه پیام نور مرکز شوش دانیال

فاطمه کریمی

کارشناسی آموزش ریاضی، دانشگاه تربیت معلم علی بن مهزیار اهواز

آرزو چهرازی

کارشناسی دبیری زبان انگلیسی، دانشگاه بوشهر - مسجد سلیمان