نقش خودارزیابی دانش آموزان در ارتقای عملکرد تحصیلی و مسئولیت پذیری یادگیری

هدف این تحقیق، بررسی نقش خودارزیابی دانش آموزان در ارتقای عملکرد تحصیلی و مسئولیت پذیری یادگیری است. خودارزیابی، به عنوان یک ابزار مهم در فرآیند آموزشی، به دانش آموزان این امکان را می دهد که از طریق ارزیابی خود، به شناسایی نقاط قوت و ضعف خود پرداخته و در نتیجه، به بهبود مهارت ها و دانش خود بپردازند. در این تحقیق، از روش تجربی پیش آزمون-پس آزمون استفاده شده است. نمونه تحقیق شامل ۲۰۰ دانش آموز مقطع متوسطه است که به صورت تصادفی از چندین مدرسه انتخاب شدند و پس از آموزش روش های خودارزیابی، عملکرد تحصیلی و مسئولیت پذیری یادگیری آن ها ارزیابی گردید. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه خودارزیابی، آزمون های ارزیابی عملکرد تحصیلی و مقیاس مسئولیت پذیری یادگیری بود. نتایج تحقیق نشان می دهند که خودارزیابی تاثیر قابل توجهی بر بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارد و می تواند به افزایش مسئولیت پذیری یادگیری کمک کند. به ویژه، دانش آموزانی که در فرایند خودارزیابی مشارکت فعال داشته اند، توانسته اند نتایج بهتری در آزمون های تحصیلی به دست آورند و میزان مسئولیت پذیری یادگیری آنها به طور معناداری افزایش یافته است. این یافته ها با نتایج تحقیقات قبلی که بر نقش خودارزیابی در افزایش انگیزش و بهبود یادگیری تاکید دارند، همخوانی دارد. نتایج این تحقیق پیشنهاداتی برای معلمان و برنامه ریزان آموزشی به همراه دارد که می توانند از خودارزیابی به عنوان یک ابزار موثر در ارتقای کیفیت آموزش و مسئولیت پذیری دانش آموزان بهره برداری کنند. همچنین، تحقیق حاضر به عنوان یک مرجع برای تحقیقات آینده در زمینه نقش خودارزیابی در آموزش و پرورش مورد استفاده قرار خواهد گرفت

کلیدواژه ها:

خودارزیابی ، عملکرد تحصیلی ، مسئولیت پذیری یادگیری ، یادگیری فعال ، آموزش و پرورش