شیوه های عملی کاهش حفظ محوری در آموزش

حفظ محوری در آموزش، رویکردی است که بر یادگیری طوطی وار و تکرار اطلاعات بدون درک عمیق مفاهیم تاکید دارد. این شیوه یادگیری، منجر به کاهش خلاقیت، توانایی حل مسئله و تفکر انتقادی در دانش آموزان می شود و در بلندمدت، کارایی فرآیند یاددهی-یادگیری را زیر سوال می برد. مقاله حاضر با رویکرد علمی-مروری، به بررسی جامع شیوه های عملی کاهش حفظ محوری در آموزش می پردازد. این مقاله ابتدا به تشریح مبانی نظری حفظ محوری و پیامدهای منفی آن پرداخته و سپس با ارائه رویکردهای آموزشی نوین و راهبردهای عملی در کلاس درس، ابزارهای لازم را برای معلمان جهت گذار از نظام آموزشی سنتی به سوی یادگیری عمیق و معنادار فراهم می آورد. همچنین، نقش کلیدی معلم در این فرآیند، شیوه های ارزشیابی موثر و چالش های پیش رو در اجرای این رویکردها مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. هدف نهایی این مقاله، ارائه چارچوبی جامع برای کمک به نظام آموزشی کشور در جهت ارتقاء کیفیت یادگیری و تربیت نسلی خلاق، نوآور و توانمند است.

کلیدواژه ها:

آموزش ، حفظ محوری ، یادگیری عمیق ، رویکردهای آموزشی ، راهبردهای کلاس درس ، ارزشیابی ، تفکر انتقادی.