نقش انگیزش تحصیلی در یادگیری زبان انگلیسی دانش آموزان: رویکردی روان شناختی

انگیزش تحصیلی یکی از مهم ترین عوامل موثر بر موفقیت دانش آموزان در یادگیری زبان انگلیسی است. این مقاله با رویکرد روان شناختی، به بررسی نقش انگیزش در افزایش کیفیت یادگیری، تقویت مهارت های چهارگانه زبانی، پایداری در فرایند یادگیری و بهبود نگرش دانش آموزان نسبت به زبان انگلیسی می پردازد. پژوهش های موجود نشان می دهند که انگیزش تحصیلی تحت تاثیر عوامل فردی، آموزشی، اجتماعی و فناوری قرار دارد و تعامل این عوامل می تواند انگیزش درونی و بیرونی دانش آموزان را شکل دهد. از سوی دیگر، موانعی مانند اضطراب زبانی، باورهای منفی نسبت به توانایی های خود، فشارهای بیرونی و محیط آموزشی ناکارآمد، انگیزش را کاهش داده و فرآیند یادگیری را مختل می کنند. مقاله با بررسی این چالش ها، راهبردهای کاربردی روان شناختی و آموزشی را برای افزایش انگیزش ارائه می دهد که شامل طراحی محیط کلاس تعاملی، حمایت از خودمختاری دانش آموزان، تقویت خودکارآمدی، ارائه بازخورد سازنده، کاهش اضطراب زبانی، معنادار کردن یادگیری، مشارکت والدین، آموزش راهبردهای خودتنظیم شده و توجه به تفاوت های فردی است. اجرای این راهبردها موجب افزایش علاقه، پایداری، مشارکت فعال و یادگیری موثر زبان انگلیسی می شود. یافته ها حاکی از آن است که تقویت انگیزش تحصیلی می تواند نقش کلیدی در ارتقای کیفیت آموزش، رشد مهارت های زبانی و توسعه توانمندی های شخصی و اجتماعی دانش آموزان ایفا کند. این مقاله برای معلمان، والدین و برنامه ریزان آموزشی، پیشنهادهایی عملی و کاربردی جهت بهبود انگیزش و یادگیری زبان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، یادگیری زبان انگلیسی ، خودکارآمدی ، اضطراب زبانی ، مشارکت فعال