تاثیر روش های تدریس فعال بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی

آموزش دوره ابتدایی به عنوان زیربنای نظام تعلیم وتربیت، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری یادگیری های پایدار و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. در این میان، شیوه های تدریس معلمان از عوامل اساسی در میزان یادگیری، انگیزش و مشارکت تحصیلی دانش آموزان به شمار می آید. با وجود تاکید اسناد آموزشی بر استفاده از روش های نوین، همچنان در بسیاری از کلاس های ابتدایی، به ویژه در مناطق کمتر برخوردار، روش های سنتی تدریس غلبه دارد که می تواند زمینه ساز کاهش علاقه و افت تحصیلی دانش آموزان شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های تدریس فعال بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی مدرسه محمدیه شهرستان تکاب انجام شد.این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مدرسه ابتدایی محمدیه شهرستان تکاب بود که نمونه ای از آنان به روش در دسترس انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از آزمون پیشرفت تحصیلی استفاده گردید. پس از اجرای پیش آزمون، روش های تدریس فعال از جمله یادگیری مشارکتی، بحث گروهی و فعالیت های کلاسی هدفمند طی یک دوره آموزشی مشخص اجرا شد و سپس پس آزمون به عمل آمد. داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی و آزمون های آمار استنباطی مورد تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که به کارگیری روش های تدریس فعال تاثیر معناداری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی دارد و موجب بهبود عملکرد تحصیلی و افزایش مشارکت آنان در فرآیند یادگیری می شود. نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی موثر برای معلمان ابتدایی، مدیران مدارس و برنامه ریزان آموزشی در جهت ارتقای کیفیت آموزش باشد.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش ابتدایی