نقش آموزش گروهی تاب آوری بر سبک های مقابله با استرس

همه افراد استرس را تجربه می کنند. درجاتی از استرس می تواند در افزایش و بهبود عملکرد افراد موثر باشد. اما میزان بالای استرس عواقب متعددی از جمله اضطراب، افسردگی، اختلالات جسمی- روانی، اختلالات خواب، بی قراری و تحریک پذیری، فراموشی، خستگی غیر عادی، کاهش مقاومت بدن و ابتلابه عفونت های مکرر، سردرد، کاهش تمرکز، اختلال در حافظه و کاهش توانایی حل مساله را به دنبال دارد، خصوصا در حرفه پرستاری که حرفه ای پرتنش است و این تنش ها و استرس ههای شغلی در دراز مدت به فرسودگی شغلی منتهی می شود(افضل نیا، ۱۳۸۶)مطالعات نشان داده اند پرستاران از اختلالات اولیه خواب رنج می برند با مشکلات عملکردی متعدد از جمله کاهش توان انجام فعالیت های انرژی بر، کاهش توانایی عملکرد جسمی، و اختلال در احساسات وعملکردهای شخصیتی مواجه هستند (گرادینگر و همکاران ، ۲۰۱۱). همچنین، مطالعه ای نشان داد بین اختلالات خواب و عملکرد شغلی، ساعات کاری طولانی رابطه معنادار وجود دارد که منجر به اختلالات خواب مزمن می شود و اختلالات خواب هم باعث افزایش وقوع نتایج منفی شغلی از قبیل اشتباهات شغلی و غیبت از کار می شوند(سوانسون و همکاران ، ۲۰۱۱). نصرتی(۱۳۸۹) نشان داد که خستگی پرستاران با خودبیمارپنداری، شکایت های بدنی، اضطراب و مشکلات خواب، اختلال در کارکرد اجتماعی و افسردگی آنان ارتباط دارد. بنابراین با توجه به استرس و پیامدهای استرس بر زندگی این قشر مهم از جامعه و راهبرد مقابله با استرس در این قشر بسیار مورد توجه و بررسی قرار گرفته است و نشان داده شده که به کارگیری راهبردهای مقابله ای به کاهش استرس منجر شده است. ویژگی های فردی و شخصیتی در نحوه به کارگیری نوع مقابله تاثیرگذار است(احمدی، ۱۳۸۹).

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، سبک های مقابله با استرس