هوشمند سازی فعالیت های پرورشی : بهره گیری از ابزلر های دیجیتال برای مشارکت دانش آموزان

این پژوهش با هدف توصیف و تحلیل چگونگی بهره گیری از ابزارهای دیجیتال در راستای ارتقای مشارکت دانش آموزان در فعالیت های پرورشی انجام شده است. رویکرد تحقیق، توصیفی-توسعه ای با تکیه بر روش کیفی بوده است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مربیان و مدیران، مشاهده مستقیم فعالیت ها و تحلیل محتوای ابزارهای دیجیتال مورد استفاده در مدارس گردآوری شدند. تحلیل یافته ها بر اساس روش تحلیل مضمون صورت گرفت. نتایج نشان داد که استفاده هدفمند از ابزارهای دیجیتال تعاملی، انگیزه درونی و حس خودکارآمدی دانش آموزان را به طور قابل توجهی افزایش می دهد و نقش مربی پرورشی را از مجری به طراح تجربه دیجیتال تغییر می دهد. با این حال، دو چالش اساسی شناسایی شد: نیاز مبرم به محتوای پرورشی بومی سازی شده و ناهمگونی شدید زیرساخت های فناوری در سطح مدارس. نتیجه گیری اصلی این است که هوشمندسازی فعالیت های پرورشی، در صورت همراهی با آموزش تخصصی مربیان و تامین زیرساخت های عادلانه، می تواند به تحول بنیادین در فرآیند مشارکت تربیتی منجر شود، اما غفلت از بومی سازی محتوا، این پتانسیل را محدود می سازد.

کلیدواژه ها:

فعالیت های پرورشی ، هوشمندسازی ، ابزارهای دیجیتال ، مشارکت دانش آموزان ، بازی وارسازی ، تحلیل مضمون ، نقش مربی