بررسی اهمیت به کارگیری رویکردهای نوین و فعال تدریس در مقطع ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اهمیت و کارآمدی به کارگیری رویکردهای نوین و فعال تدریس در مقطع ابتدایی، با تاکید بر روش های تعامل محور و مشارکتی انجام شده است. آموزش ابتدایی به عنوان زیربنای نظام آموزشی، نقشی اساسی در شکل گیری نگرش ها، مهارت ها و عادت های یادگیری دانش آموزان دارد؛ ازاین رو، انتخاب روش های تدریس مناسب در این مقطع از اهمیت ویژه ای برخوردار است. یافته های حاصل از مطالعه کتابخانه ای منابع علمی و پژوهش های مرتبط نشان می دهد که روش های سنتی و معلم محور، پاسخگوی نیازهای آموزشی دانش آموزان در دنیای امروز نیستند و نمی توانند زمینه یادگیری عمیق و پایدار را فراهم سازند. در مقابل، رویکردهای فعال مانند یادگیری مشارکتی، بحث گروهی و ایفای نقش، با درگیر ساختن فعالانه دانش آموزان در فرآیند یادگیری، موجب افزایش انگیزش درونی، بهبود پیشرفت تحصیلی و تقویت مهارت های اجتماعی و عاطفی می شوند. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که روش های تعامل محور، علاوه بر ارتقای کیفیت یادگیری، به پرورش مهارت هایی همچون همکاری، همدلی، تفکر انتقادی و مسئولیت پذیری کمک می کنند. همچنین نقش معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری و ضرورت فراهم سازی بسترهای اجرایی مناسب، از عوامل کلیدی در موفقیت این رویکردها شناخته شد.

کلیدواژه ها:

تدریس ، یادگیری ، رویکرد فعال ، تعامل محوری