هوش مصنوعی و طراحی بازی های سازگار با نیازهای فردی یادگیرندگان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 16

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_12975

تاریخ نمایه سازی: 18 بهمن 1404

چکیده مقاله:

در عصر انفجار اطلاعات و تغییر پارادایم های آموزشی، رویکرد یکسان سازی محتوا و روش های یادگیری به دلیل نادیده گرفتن تفاوت های فردی، سبک های یادگیری، سرعت پیشرفت و علایق دانش آموزان، کارایی خود را از دست داده است. ضرورت حرکت به سوی آموزش شخصی سازی شده که در آن تجربه ی یادگیری مطابق با ویژگی های منحصربه فرد هر یادگیرنده تنظیم می شود، به یک اصل انکارناپذیر تبدیل شده است. در این میان، بازی های آموزشی به دلیل ماهیت جذاب، تعاملی و انگیزشی خود، پتانسیل فوق العاده ای برای تحقق این امر دارند. اما طراحی دستی بازی هایی که به صورت پویا و هوشمند خود را با هر کاربر تطبیق دهند، کاری پیچیده، پرهزینه و در مقیاس بزرگ تقریبا غیرممکن است. اینجاست که هوش مصنوعی به عنوان یک راه حل تحول آفرین وارد عرصه می شود. مساله اصلی این است که چگونه می توان از قابلیت های هوش مصنوعی برای خلق بازی های سازگار و یادگیری مبتنی بر بازی ای استفاده کرد که نه تنها در لحظه بر اساس عملکرد و واکنش های یادگیرنده تنظیم شود، بلکه بتواند مسیرهای یادگیری، سطح چالش، نوع محتوا و حتی مکانیک بازی را برای تحقق حداکثر درگیری و بازدهی آموزشی، به صورت خودکار شخصی سازی کند؟ پاسخ به این سوال نیازمند تلفیق دانش حوزه های یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی، تحلیل داده های آموزشی و طراحی بازی است. هوش مصنوعی با تحلیل داده های رفتاری لحظه ای (مانند زمان پاسخگویی، الگوهای خطا، تلاش های تکرارشونده و نشانه های عاطفی) می تواند مدلی پویا از دانش، مهارت ها و حالت های شناختی-عاطفی یادگیرنده بسازد. سپس با استفاده از این مدل، پارامترهای بازی را به صورت زنده تغییر دهد؛ برای مثال، اگر یادگیرنده در یک مفهوم خاص ضعف دارد، هوش مصنوعی می تواند چالش های تمرینی مرتبط را افزایش دهد یا آن مفهوم را در قالبی داستانی متفاوت بازتولید کند. از سوی دیگر، اگر یادگیرنده به سرعت بر مطلبی مسلط شده، سطح دشواری را ارتقا داده یا محتوای جدیدی را معرفی کند تا از کسالت و رکود جلوگیری شود. این سطح از شخصی سازی نه تنها بر کارایی آموزشی می افزاید، بلکه احساس شایستگی و انگیزه ی درونی یادگیرنده را تقویت می کند. این مقاله به بررسی مکانیسم های هوش مصنوعی (مانند سیستم های توصیه گر، عامل های هوشمند و شبکه های عصبی) در طراحی چنین بازی هایی، تحلیل چالش های فنی و اخلاقی (مانند حریم خصوصی داده ها و سوگیری الگوریتمی) و ارائه ی چارچوبی برای توسعه ی بازی های آموزشی هوشمند و سازگار می پردازد. در نهایت، این پژوهش در پی نشان دادن این امر است که تلفیق هوش مصنوعی و بازی های آموزشی چگونه می تواند گامی اساسی در جهت تحقق عدالت آموزشی و ارائه ی تجربه ی یادگیری عمیق و ماندگار برای تمامی افراد، صرف نظر از پیش زمینه و توانایی های اولیه ی آنان، باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، بازی های سازگار ، شخصی سازی آموزش ، یادگیری مبتنی بر بازی ، تحلیل داده های آموزشی.

نویسندگان

مهدی عباسی

کارشناسی ادبیات فارسی

شهین خمری

کارشناسی آموزش ابتدایی

فهیمه جلال زایی

کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی

سکینه اله بخش

کارشناسی علوم تربیتی