مروری بر نظریه های نوین در باب تربیت اخلاقی و کاربردهای آن

تربیت اخلاقی از دیرباز یکی از محورهای اصلی تعلیم و تربیت بوده است و در دهه های اخیر با ظهور نظریه های نوین، ابعاد جدیدی از توسعه اخلاقی و یادگیری ارزش ها برای دانش آموزان شکل گرفته است. این نظریه ها با تاکید بر خودآگاهی، تفکر انتقادی، مشارکت فعال و محیط های یادگیری تعاملی، رویکردهای سنتی تربیت اخلاقی را توسعه داده و کاربردهای عملی آن را در مدارس و برنامه های آموزشی گسترش داده اند. مقاله حاضر با رویکرد مروری، به تحلیل و بررسی نظام مند پژوهش های داخلی و بین المللی پیرامون نظریه های نوین تربیت اخلاقی و روش های کاربردی آن می پردازد. یافته ها نشان می دهد که تلفیق نظریه های شناختی–رفتاری، یادگیری اجتماعی و اخلاق مبتنی بر فضیلت، با طراحی فعالیت های تعاملی، بازخورد مستمر و محیط های یادگیری فعال، موجب ارتقای درک اخلاقی، تصمیم گیری مسئولانه و رفتارهای اخلاقی دانش آموزان می شود. این مطالعه بر اهمیت به کارگیری روش های نوین تربیت اخلاقی در برنامه های آموزشی و تقویت مهارت های تفکر انتقادی و خودتنظیمی اخلاقی دانش آموزان تاکید می کند و پیشنهاد می کند که معلمان و مربیان با بهره گیری از این رویکردها، فرآیند تربیت اخلاقی را در مدارس معاصر بهبود دهند.

کلیدواژه ها:

تربیت اخلاقی ، نظریه های نوین ، روش های کاربردی ، یادگیری فعال ، اخلاق مبتنی بر فضیلت