نابرابری در فرصت های تربیتی و پیامدهای اجتماعی: مروری نظام مند

دسترسی نابرابر به فرصت های تربیتی یکی از مسائل اساسی جوامع معاصر است که پیامدهای اجتماعی گسترده ای در ابعاد فردی، گروهی و سازمانی ایجاد می کند. پژوهش ها نشان می دهند که محدودیت در دسترسی به آموزش باکیفیت، تفاوت در یادگیری مهارت ها، کاهش مشارکت اجتماعی و تقویت نابرابری های اقتصادی و فرهنگی همراه است. مقاله حاضر با رویکرد مروری نظام مند، به تحلیل پژوهش های داخلی و بین المللی پیرامون نابرابری آموزشی و پیامدهای اجتماعی آن می پردازد. یافته ها نشان می دهد که نابرابری در فرصت های تربیتی، علاوه بر تاثیر بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان، موجب کاهش عدالت اجتماعی، تضعیف سرمایه انسانی و افزایش شکاف اجتماعی می شود. همچنین، سیاست ها و برنامه های آموزشی هدفمند، حمایت خانواده ها و جامعه محلی و طراحی راهبردهای مشارکتی می توانند نقش موثری در کاهش اثرات منفی نابرابری و ارتقای عدالت آموزشی داشته باشند. این مطالعه بر ضرورت برنامه ریزی آموزشی عادلانه و دسترسی برابر به فرصت های تربیتی تاکید می کند و پیشنهاد می کند که سیاست گذاران و مدیران آموزشی با بهره گیری از شواهد پژوهشی، راهکارهایی برای کاهش نابرابری و افزایش اثر بخشی نظام های آموزشی طراحی کنند.

کلیدواژه ها:

نابرابری آموزشی ، فرصت های تربیتی ، عدالت اجتماعی ، مروری نظام مند ، سیاست های آموزشی