مقایسه سبک های تربیتی در خانواده و تاثیر آن ها بر شخصیت کودک

خانواده به عنوان نخستین و مهم ترین نهاد اجتماعی، نقش اساسی در شکل گیری شخصیت کودک ایفا می کند. سبک های تربیتی والدین، به عنوان الگوهای رفتاری و ارتباطی در تعامل با فرزندان، تاثیر عمیقی بر ابعاد مختلف شخصیت، رفتار، عزت نفس، مهارت های اجتماعی و عملکرد تحصیلی کودکان دارند. این پژوهش با هدف بررسی و مقایسه سبک های تربیتی مختلف شامل سبک مقتدرانه، استبدادی، سهل گیرانه و بی تفاوت و تاثیر هر یک بر ابعاد شخصیتی کودکان انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی-تحلیلی بوده و با مرور منابع معتبر علمی و پژوهش های پیشین، به تحلیل عمیق این موضوع پرداخته شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که سبک تربیتی مقتدرانه که بر پایه تعادل بین کنترل و صمیمیت استوار است، موثرترین شیوه در پرورش کودکانی با عزت نفس بالا، مسئولیت پذیری، استقلال و مهارت های اجتماعی مطلوب است. در مقابل، سبک استبدادی با تاکید بر کنترل شدید و فقدان گرمی عاطفی، منجر به پرورش کودکانی با اضطراب، عزت نفس پایین و مشکلات ارتباطی می شود. سبک سهل گیرانه نیز با وجود صمیمیت بالا، به دلیل فقدان ساختار و انضباط، کودکانی با مشکلات خودکنترلی و تصمیم گیری تربیت می کند. سبک بی تفاوت نیز مخرب ترین شیوه تربیتی است که می تواند به مشکلات جدی رفتاری و عاطفی در کودکان منجر شود. نتایج این پژوهش بر اهمیت آگاهی والدین از تاثیرات طولانی مدت شیوه های تربیتی خود تاکید دارد و ضرورت آموزش والدین، ارائه برنامه های مشاوره خانواده و توجه به سلامت روانی خانواده را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

سبک های تربیتی ، شخصیت کودک ، خانواده ، روان شناسی رشد ، والدگری ، سلامت روان کودک