تاثیر بازی در رشد شناختی و اجتماعی کودکان: یک رویکرد آموزشی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 35

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_12917

تاریخ نمایه سازی: 18 بهمن 1404

چکیده مقاله:

بازی به عنوان یکی از اساسی ترین فعالیت های دوران کودکی، نقشی بنیادین در رشد و تکامل ابعاد مختلف شخصیت کودک ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر بازی در رشد شناختی و اجتماعی کودکان و ارائه رویکردی آموزشی جامع، به تحلیل عمیق این پدیده پرداخته است. بازی نه تنها یک فعالیت سرگرم کننده، بلکه ابزاری قدرتمند برای یادگیری، توسعه مهارت های شناختی، و پرورش توانایی های اجتماعی است. در دوران کودکی، مغز کودک در حال رشد سریع بوده و تجربیات بازی می توانند به شکل گیری اتصالات عصبی کمک کنند. از منظر شناختی، بازی موجب تقویت حافظه، تمرکز، توجه، حل مسئله، خلاقیت، تفکر انتقادی و مهارت های زبانی می شود. کودکانی که در بازی های متنوع شرکت می کنند، توانایی بهتری در پردازش اطلاعات، برنامه ریزی و تصمیم گیری نشان می دهند.از سوی دیگر، بازی به ویژه بازی های گروهی، زمینه ساز رشد اجتماعی کودکان است. در این فرآیند، کودکان یاد می گیرند چگونه با دیگران تعامل کنند، احساسات خود را کنترل کنند، همدلی نشان دهند، قوانین اجتماعی را رعایت کنند و مهارت های ارتباطی را توسعه دهند. بازی فرصتی برای کودکان فراهم می آورد تا نقش های مختلف اجتماعی را تجربه کنند و درک بهتری از دنیای اطراف خود پیدا کنند. این پژوهش با استفاده از روش های کتابخانه ای و مطالعات میدانی، به بررسی انواع مختلف بازی شامل بازی های نمادین، سازنده، فیزیکی، و اجتماعی پرداخته و تاثیر هر یک را بر ابعاد رشد کودک تحلیل کرده است.یافته های پژوهش نشان می دهد که کودکانی که در محیط های غنی از بازی قرار می گیرند، در مقایسه با کودکانی که فرصت های بازی محدودی دارند، از رشد شناختی و اجتماعی بهتری برخوردارند. همچنین، نقش والدین و مربیان در تسهیل و هدایت بازی های کودکان بسیار حائز اهمیت است. محیط های آموزشی که بر بازی مبتنی بر یادگیری تاکید دارند، می توانند زمینه ساز موفقیت تحصیلی و اجتماعی کودکان در آینده باشند. با توجه به تحولات تکنولوژیک و افزایش بازی های دیجیتال، نیاز به تعادل میان بازی های سنتی و مدرن نیز مورد تاکید قرار گرفته است. در نهایت، این پژوهش بر ضرورت گنجاندن بازی به عنوان یک عنصر اساسی در برنامه های آموزشی و پرورشی تاکید دارد و پیشنهادات کاربردی برای والدین، معلمان و سیاست گذاران آموزشی ارائه می دهد.

نویسندگان

سودابه پیروزی

آموزگار آموزش و پرورش استان سیستان و بلوچستان

رضا حاتمی صبور

دبیر آموزش و پرورش استان سیستان و بلوچستان

نرگس شهرکی صادق

دبیر آموزش و پرورش استان سیستان و بلوچستان

بهناز ایرندگانی

آموزگار آموزش و پرورش استان سیستان و بلوچستان