نقش پادکست های آموزشی در درس فارسی در دوره ابتدایی

این مقاله به بررسی نقش پادکست های آموزشی در بهبود آموزش درس فارسی در دوره ابتدایی می پردازد و با تکیه بر مبانی نظری یادگیری فعال، یادگیری چندحسی و یادگیری اجتماعی، ظرفیت های این رسانه نوین را تحلیل می کند. هدف اصلی پژوهش، تبیین کارکردهای آموزشی پادکست ها در تقویت مهارت های شنیداری، تلفظ، واژگان و درک مطلب دانش آموزان ابتدایی، به ویژه در مناطق کم برخوردار و دوزبانه ایران مانند ایذه است. روش مقاله از نوع مروری تحلیلی بوده و با اتکا به مطالعات داخلی و خارجی سال های اخیر (۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵)، شواهد تجربی مرتبط با اثربخشی پادکست در آموزش زبان بررسی شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده هدفمند از پادکست های آموزشی،در صورتی که همراه با فعالیت های پساشنیداری، تمرین های تعاملی و ارزیابی مستمر باشد،می تواند به افزایش انگیزه یادگیری، بهبود روان خوانی و کاهش شکاف زبانی دانش آموزان کمک کند. با این حال، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتال، محدودیت زیرساخت های ارتباطی، کمبود محتوای بومی سازی شده و ضعف مهارت دیجیتال معلمان، موانع جدی در مسیر اجرای موثر این رویکرد به شمار می روند. در پایان، مقاله با ارائه چشم اندازهای آینده و پیشنهادهایی کاربردی، بر ضرورت توانمندسازی معلمان، سیاست گذاری مبتنی بر شواهد و تولید پادکست های بومی و ساختارمند تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

پادکست های آموزشی ، آموزش زبان فارسی ، دوره ابتدایی ، فناوری آموزشی ، مهارت شنیداری