نقش هوش هیجانی در مدیریت فشارهای تحصیلی

این مقاله به بررسی نقش حیاتی انگیزش درونی در تداوم و پایداری فرآیند یادگیری دانش آموزان می پردازد. انگیزش درونی، که از درون فرد و به دلیل علاقه ذاتی به محتوای آموزشی نشات می گیرد، یکی از قوی ترین محرک ها برای یادگیری عمیق، ماندگار و خودراهبر است. در دنیای آموزش امروز، تمرکز صرف بر انگیزه های بیرونی مانند نمره یا تشویق، منجر به یادگیری سطحی و کوتاه مدت می شود. این پژوهش با مرور مبانی نظری و شواهد تجربی نشان می دهد که تقویت انگیزش درونی از طریق ایجاد محیط های یادگیری خودگردان، فراهم آوردن استقلال، شایستگی و ارتباط اجتماعی در دانش آموزان، چگونه به حفظ تعهد طولانی مدت آن ها به یادگیری کمک می کند. مشکلات ناشی از غلبه عوامل دلسردکننده و روش های سنتی آموزش، که اغلب منجر به کاهش انگیزه ذاتی می شود، مورد تحلیل قرار گرفته و راهکارهای عملی مبتنی بر نظریه خودتعیین گری (Self-Determination Theory) ارائه می گردد. نتایج نشان می دهند که سرمایه گذاری بر زیرساخت های روانی-اجتماعی یادگیرندگان، نه تنها عملکرد تحصیلی فعلی آن ها را بهبود می بخشد، بلکه مهارت های یادگیری مادام العمر را نیز در آن ها تقویت می کند. این یافته ها بر اهمیت بازنگری در رویکردهای آموزشی و فرهنگی مدارس تاکید دارد تا محیط هایی سازگار با نیازهای ذاتی روانی دانش آموزان فراهم آید.

کلیدواژه ها:

انگیزش درونی ، پایداری یادگیری ، نظریه خودتعیین گری ، خودراهبری ، محیط یادگیری ، تعهد تحصیلی.