درس پژوهی:بررسی تاثیر بازخورد مستمر و تقویت مثبت در کاهش مشکلات رفتاری–عاطفی و افزایش مشارکت آموزشی دانش آموزان استثنایی پایه های هفتم تا یازدهم

در این درس پژوهی، به بررسی تاثیر بازخورد مستمر و تقویت مثبت بر کاهش مشکلات رفتاری–عاطفی و افزایش مشارکت آموزشی دانش آموزان استثنایی پایه های هفتم تا یازدهم پرداخته ام. تجربه ۲۴ سال تدریس من به عنوان دبیر مدارس استثنایی نشان داده است که بسیاری از این دانش آموزان به دلیل ناکامی های تحصیلی مکرر، ضعف در مهارت های ارتباطی، و تجارب هیجانی منفی، با مشکلاتی نظیر اضطراب، پرخاشگری، گوشه گیری و مشارکت پایین در فعالیت های آموزشی مواجه اند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی این موضوع است که آیا استفاده هدفمند، منظم و آگاهانه از بازخورد مستمر آموزشی و تقویت مثبت می تواند به بهبود وضعیت رفتاری–عاطفی و افزایش مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یاددهی–یادگیری منجر شود یا خیر. در این مسیر، با طراحی و اجرای راهکارهایی مبتنی بر تشویق کلامی، بازخورد توصیفی، توجه به پیشرفت های کوچک، و ایجاد احساس ارزشمندی در دانش آموزان، تلاش کردم محیطی امن، حمایت گر و انگیزه بخش در کلاس درس ایجاد کنم. نتایج حاصل از مشاهده های کلاسی، ثبت رفتارها و ارزیابی مشارکت دانش آموزان نشان داد که بازخورد مستمر و تقویت مثبت نقش موثری در کاهش رفتارهای ناسازگار، افزایش اعتمادبه نفس، و ارتقای مشارکت آموزشی دانش آموزان استثنایی دارد. یافته های این درس پژوهی می تواند راهنمایی عملی برای معلمان مدارس استثنایی در بهبود کیفیت تعامل آموزشی و رشد همه جانبه دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

بازخورد مستمر ، تقویت مثبت ، دانش آموزان استثنایی ، مشکلات رفتاری–عاطفی ، مشارکت آموزشی