تعامل حرفه ای دبیران و مدیران مدارس در به کارگیری هوش مصنوعی آموزشی برای تحقق روش های نوین تدریس: دلالت هایی برای نظام رتبه بندی معلمان

هدف پژوهش حاضر، تبیین تعامل حرفه ای دبیران و مدیران مدارس در به کارگیری هوش مصنوعی آموزشی برای تحقق روش های نوین تدریس و تحلیل دلالت های آن برای نظام رتبه بندی معلمان است. پژوهش با رویکرد کیفی–توصیفی–تحلیلی و با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته انجام شد. مشارکت کنندگان شامل دبیران و مدیران دوره متوسطه بودند که به روش نمونه گیری هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. داده ها از طریق تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها در قالب چهار مضمون اصلی شامل: «تعامل حمایتی مدیر در نوآوری فناورانه»، «نقش تفسیری مدیر در به کارگیری هوش مصنوعی»، «هوش مصنوعی به مثابه فرصت یا تهدید حرفه ای» و «تجلی روش های نوین تدریس مبتنی بر AI» شناسایی شد. نتایج نشان داد کیفیت تعامل حرفه ای دبیر–مدیر نقش تعیین کننده ای در استفاده خلاقانه از هوش مصنوعی و اثربخشی روش های نوین تدریس دارد. همچنین مشخص شد نظام رتبه بندی معلمان کمتر به این تعاملات و شایستگی های فناورانه و خلاق توجه کرده است. در پایان، پیشنهادهایی برای بازنگری شاخص های کیفی رتبه بندی با تاکید بر نوآوری آموزشی، شایستگی دیجیتال و نقش حمایتی مدیران ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

تعامل حرفه ای دبیر–مدیر ، هوش مصنوعی آموزشی ، روش های نوین تدریس ، خلاقیت حرفه ای ، نظام رتبه بندی معلمان