تعامل حرفه ای دبیران و مدیران به مثابه شاخص مغفول در نظام رتبه بندی معلمان

نظام رتبه بندی معلمان با هدف ارتقای شایستگی های حرفه ای و بهبود کیفیت آموزش طراحی شده است؛ با این حال، در عمل بیش از آنکه بر فرایندهای واقعی تدریس و تعاملات حرفه ای تمرکز داشته باشد، بر مستندات و شاخص های صوری تکیه دارد. یکی از ابعاد مغفول در این نظام، تعامل حرفه ای دبیران و مدیران مدارس و نقش آن در شکل گیری، تقویت یا تضعیف خلاقیت حرفه ای معلمان است.پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و روش توصیفی–تحلیلی، به تحلیل تجربه زیسته دبیران و مدیران مدارس از تعاملات حرفه ای در بستر اجرای نظام رتبه بندی می پردازد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با دبیران و مدیران دارای تجربه در فرایند رتبه بندی گردآوری و با استفاده از تحلیل مضمون بررسی شد.یافته ها نشان داد تعامل حرفه ای دبیران و مدیران در چهار مضمون اصلی قابل تبیین است: نقش مدیر به عنوان تسهیل گر یا مانع خلاقیت حرفه ای، تاثیر رابطه قدرت و ارزیابی بر انگیزش معلمان، شکاف میان عملکرد واقعی و شاخص های رتبه بندی، و فقدان معیارهای کیفی برای سنجش تعاملات حرفه ای.نتایج پژوهش بر ضرورت بازنگری در شاخص های نظام رتبه بندی و توجه به تعامل حرفه ای دبیران و مدیران به عنوان یکی از مولفه های کلیدی شایستگی حرفه ای معلمان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

نظام رتبه بندی معلمان ، تعامل حرفه ای ، دبیران ، مدیران مدارس ، پژوهش کیفی