پشتیبانی روانی-اجتماعی و ارتقای توانایی سازگاری دانش آموزان با چالش های یادگیری

توانایی سازگاری دانش آموزان با چالش های یادگیری، یکی از مولفه های کلیدی موفقیت تحصیلی و رشد اجتماعی آنان محسوب می شود. پژوهش ها نشان می دهد که دانش آموزانی که از پشتیبانی روانی–اجتماعی موثر برخوردارند، بهتر قادر به مقابله با فشارها، اضطراب های تحصیلی و موانع یادگیری هستند و می توانند مهارت های خودتنظیمی و انعطاف پذیری روانی خود را ارتقاء دهند. مقاله حاضر با رویکرد مروری، به تحلیل پژوهش های داخلی و بین المللی پیرامون نقش پشتیبانی روانی–اجتماعی در افزایش توانایی سازگاری دانش آموزان با چالش های یادگیری می پردازد. روش پژوهش مبتنی بر مرور نظام مند و تحلیل انتقادی مطالعات مرتبط با روان شناسی تربیتی، حمایت اجتماعی و توسعه مهارت های مقابله ای است. یافته ها نشان می دهد که حمایت های عاطفی خانواده، مشاوره روان شناختی مدرسه، برنامه های توانمندسازی اجتماعی و محیط های یادگیری فراگیر، تاثیر مستقیم و قابل توجهی بر افزایش سازگاری، تاب آوری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارند. همچنین، نقش معلمان و همسالان در ایجاد شبکه های حمایتی و تقویت مهارت های مقابله ای دانش آموزان برجسته است. این مطالعه بر اهمیت طراحی برنامه های جامع روانی–اجتماعی و ادغام آن با فرایندهای آموزشی تاکید می کند و پیشنهاد می کند که سیاست گذاران و مربیان با بهره گیری از این رویکردها، زمینه ارتقای یادگیری و رشد اجتماعی دانش آموزان را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

پشتیبانی روانی–اجتماعی ، سازگاری دانش آموزان ، چالش های یادگیری ، تاب آوری